In de rubriek Masters of Mobility interviewt Mobility Reporter iedere maand een innovator op het gebied van mobiliteit: beslissers die op een eigen manier mensen in hun organisatie anders naar mobiliteit laten kijken. Vandaag vertelt Rob Kaijer, eigenaar van Taxibedrijf Kaijer, hoe hij zijn chauffeurs bewuster laat rijden. 

Als iemand het taxiwezen uit elke porie ademt, is het Rob Kaijer wel. Al zevenentwintig jaar is hij actief in het taxibedrijf, de laatste zestien jaar bestiert hij Taxibedrijf Kaijer samen met zijn vrouw. Het Noord-Hollandse familiebedrijf dat zijn grootvader ooit in 1946 startte. Een periode die hem bepaald geen windeieren legde. Toen hij begon in het taxibedrijf bestond het wagenpark uit totaal 5 taxi’s en 2 taxibusjes. Door een aantal taxibedrijven over te nemen en het groeiende aanbod aan taxivervoer, groeide het aantal taxi’s en taxibusjes naar 42 en het aantal personeelsleden naar 65. Ook de binnengehaalde contracten werden groter en groter. Anno 2016 zijn particuliere ritjes eerder de uitzondering, het bedrijf draait vooral op contractvervoer. Leerlingen-, ziekenhuis- Valys- en invalidenvervoer in grote volumes ingekocht door overheden- en vaak verkregen via een officiële grote Europese aanbestedingsroute.

Groen rijden bewijzen

Een lucratieve business, maar wel één die vereist dat je je zaken piekfijn op orde hebt. “Overheden of publieke ondernemingen die taxivervoer (Europees) aanbesteden, stellen eisen aan de kwaliteit van de taxi-onderneming”, vertelt de bevlogen ondernemer. “Ze kijken daarbij naar de prijs, maar bijvoorbeeld ook naar hoe duurzaam en veilig je opereert als bedrijf.”

Allemaal leuk en aardig, maar hoe ‘bewijs’ je dat je groen rijdt als duurzaamheid nooit echt integraal onderdeel van je bedrijfsuitvoering heeft uitgemaakt? En je je niet kan wenden tot het elektrisch maken van je wagenpark omdat daarvoor de modellen –Kaijer rijdt veel met busjes- domweg nog niet op de markt zijn? Kaijer vond het antwoord op deze vragen in een samenwerking met GreenStar. Deze consultancy-organisatie maakt rijgedrag transparant, creëert een risico- en kostenprofiel van bestuurders en wagenpark en biedt persoonlijke feedback naar bestuurders op basis van rijgedragmetingen en -analyse. Met als doel: veiliger rijgedrag stimuleren, minder schadeclaims, brandstofbesparingen, maar ook het terugdringen van de CO2-voetafdruk.’

Sceptisch

Hoewel Kaijer in eerste instantie best sceptisch was over de samenwerking met Greenstar –“het leek te mooi om waar te zijn”- won zijn nieuwsgierigheid het toch van de twijfel. En zo kregen op een blauwe maandag vorig jaar 35 van zijn auto’s een Greenstar-ecobox: een klein kastje dat plug-en-play geïnstalleerd wordt in de OBD II poort van het voertuig en die zes parameters meet: snelheid, onnodig hard optrekken, hard remmen, onnodig stationair draaien, hoog toerental en g-krachten in bochten.

Al snel bleek dat er op al die parameters veel winst te halen was. Vol trots haalt Kaijer de eerste resultaten erbij. “Sinds de start van de proef bespaarden we 12 procent op brandstof en haalden we een Co2-reductie van 51000 kilogram doorberekend op jaarbasis.” Maar dat niet alleen: zijn chauffeurs rijden sinds het kastje in hun auto zit, ook veiliger en veroorzaken minder ongelukken. Met als bijkomend voordeel een forse daling in het aantal schadeclaims. Kaijer: "Daar was het ons in eerste instantie natuurlijk niet om te doen, maar is wel absoluut mooi meegenomen.”

Leerlingen vervoeren

Daarnaast verstevigden de resultaten zijn positie in de race voor een felbegeerd Europees aanbestedingstraject: het leerlingenvervoer van West-Friesland. Deze club organiseert en coördineert in opdracht van 7 Westfriese gemeenten het vervoer van ruim 850 leerlingen naar het speciaal onderwijs zowel binnen als buiten de regio. Kaijer: "Deze opdrachtgever stelde in het aanbestedingstraject niet alleen als eis ‘duurzaamheid’, maar zocht ook een vervoerspartner die kon bewijzen dat zij leerlingen veilig kan vervoeren. En dat toonden deze resultaten overduidelijk aan.”

Nu voor “99 procent” zeker is dat deze opdracht doorgaat en Kaijer al nieuwe chauffeurs aan het zoeken is om deze enorme klus te klaren, peinst hij er niet over om de kastjes uit de auto’s te halen. Ook al moeten sommige chauffeurs nog steeds aan ze wennen. “Ze voelden zich met name in het begin natuurlijk gecontroleerd en dachten dat we het alleen maar deden om kosten te besparen. Maar nu vinden ze het ook prettig om te zien dat hun prestaties flink toenemen. En omdat we echt individuele begeleiding geven aan chauffeurs die het nodig hebben, worden ze zich beter bewust van hoe belangrijk rijgedrag is. En dat is voor mij het allerbelangrijkste. Een chauffeur hoeft van mij echt niet elke dag een 10 te rijden, maar hij moet wel bewust met duurzaamheid en veiligheid bezig zijn. Dan soms maar rijden als ‘een oud wijf’ zoals ze zelf weleens gekscherend zeggen.”

Bron: